Oczyszczalnia ścieków dla myjni samochodowej

Coraz większą uwagę zwracamy na stan ścieków odprowadzanych do kanalizacji, odbiorników naturalnych, wód powierzchniowych oraz podziemnych. Właściciele myjni samochodowych muszą pamiętać, że ścieki z myjni są klasyfikowane jako ścieki przemysłowe powstające w wyniku procesów technologicznych prowadzonych podczas mycia pojazdów. Zawierają one specyficzne zanieczyszczenia, które w wysokim stopniu zagrażają ekosystemowi, jeśli nie zostaną poddane właściwej utylizacji. Głównym problemem są substancje, których stężenia są znacznie wyższe niż w ściekach bytowych:

• węglowodory ropopochodne, oleje i smary,
• substancje powierzchniowo czynne (detergenty i środki myjące),
• zawiesiny ogólne, piasek, błoto oraz chlorki (szczególnie wysokie zasolenie po okresie zimowym),
• związki organiczne i produkty rozkładu.

Własna oczyszczalnia ścieków znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie odprowadzanie ścieków do kanalizacji lub gromadzenie ich w zbiorniku bezodpływowym (i regularny wywóz) jest nieekonomiczne lub technicznie niemożliwe.

Wiele inwestycji np. przy trasach szybkiego ruchu czy stacjach benzynowych nie ma dostępu do sieci. Wtedy lokalny system oczyszczania jest jedyną alternatywą dla kosztownego wywozu ścieków taborem asenizacyjnym. W przypadku myjni ważne jest uwzględnienie skoków dopływu ścieków. Dlatego projekt zwykle przewiduje element retencyjny oraz technologię, która stabilnie pracuje przy zmiennym obciążeniu hydraulicznym i zmiennym składzie ścieków.

Wydajność urządzenia musi być precyzyjnie dobrana do skali działalności, aby zapewnić bezwonność ścieków i skuteczność filtracji. Podstawą są procesy technologiczne, czyli liczba stanowisk myjni bezdotykowej, średnia liczba cykli mycia oraz zakładane zużycie wody na jeden pojazd. Ważne jest, aby instalacja była dopasowana do realnego przepływu w czasie rzeczywistym.

Musisz wiedzieć, że skuteczne oczyszczanie zaczyna się od separacji mechanicznej. Separatory koalescencyjne usuwają związki ropopochodne, a osadniki zatrzymują piasek i zawiesiny. Dopiero tak przygotowane ścieki mogą trafić do etapu biologicznego lub do urządzeń kanalizacyjnych.

Pozwolenie wodnoprawne jest wymagane w sytuacjach, które Prawo wodne kwalifikuje jako szczególne korzystanie z wód lub usługi wodne. Dla właścicieli myjni samochodowych kluczowe są dwa scenariusze, bo ścieki z myjni to ścieki przemysłowe powstające w wyniku procesów technologicznych prowadzonych podczas mycia pojazdów i często zawierają m.in. węglowodory ropopochodne, substancje ropopochodne oraz substancje powierzchniowo czynne ze środków myjących.

Pierwszy scenariusz dotyczy odprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innych podmiotów. Jeżeli ścieki przemysłowe zawierają substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, wprowadzanie ścieków do takiej sieci może wymagać uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. W praktyce to jeden z najczęstszych powodów, dla których myjni bezdotykowej lub innej myjni komercyjnej rekomenduje się przejście przez ścieżkę formalną - ryzyko występowania substancji szczególnie szkodliwych w ściekach przemysłowych jest realne, a ocena zależy od składu ścieków i warunków zrzutu.

Drugi scenariusz dotyczy usług wodnych polegających na wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi (w tym także do urządzeń wodnych). Tu wymagania są zwykle bardziej rygorystyczne, bo zrzut oddziałuje bezpośrednio na środowisko naturalne, w tym na wody powierzchniowe. W takim układzie należy spełnić warunki wynikające z przepisów i decyzji, a zakres dopuszczalnych parametrów i zasady kontroli określa pozwolenie wodnoprawne.

Niezależnie od wariantu, w pierwszej kolejności standardem technologicznym myjni samochodowych jest podczyszczanie ścieków: separator substancji ropopochodnych (często jako separatory koalescencyjne) oraz osadnik szlamu ograniczają ładunek zanieczyszczeń i stabilizują proces oczyszczania ścieków przed dalszym etapem (np. przed pracą oczyszczalni ścieków dla myjni samochodowej lub przed wprowadzaniem ścieków do kanalizacji). To podejście pomaga też w spełnianiu wymagań formalnych i minimalizuje ryzyko przekroczeń.

Warto pamiętać o jeszcze jednej praktycznej kwestii: wprowadzanie ścieków do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innych podmiotów może mieć miejsce nie tylko przy zrzucie bezpośrednim, ale również wtedy, gdy ścieki są czasowo gromadzone w zbiorniku bezodpływowym, a następnie przekazywane do oczyszczalni ścieków. W obu przypadkach punkt końcowy to cudza infrastruktura, więc formalnie liczy się sposób i warunki odprowadzania.